zondag 23 september 2012

Bronsttijd

Het is weer bronsttijd in de Amsterdamse Waterleiding Duinen! De mooiste en leukste tijd van het jaar om er te gaan wandelen. 
Het originele plan was om zaterdagochtend vroeg te gaan. Maar toen de wekker om 6:00 uur 's morgens afliep bleek het flink te regenen. En ja, ik ben misschien gek genoeg om in het weekend om 6:00 uur op te staan, zodat we bij zonsopgang in de duinen kunnen zijn, ik ben toch echt niet gek genoeg om twee uur door de stromende regen te gaan lopen!

Dus in plaats van herten werd het gisteren uitslapen en lunchen op het strand. Want ja, écht waar, na de regen kwam de zonneschijn en konden we zowaar buiten op het terras eten. 
Vandaag hebben we een nieuwe poging gewaagd. De wekker werd wel 2x een kwartiertje verder gezet... Maar om 8:00 uur precies stonden we bij de ingang, gewapend met wandelschoenen en camera, klaar voor een nieuwe fotosafari!

De volgende plaatjes heb ik even 'geleend' van mijn lief:


Erg grappig, en het eerste 'wild' wat we vandaag tegenkwamen. Vooral grappig omdat ik er zelf vaak over dacht hoe leuk het wel niet zou zijn als je ineens zo'n figuurtje zou tegenkomen!

Niet scherp, maar zo ontzettend mooi als sfeerfoto.


De mannetjes damherten zijn al niet eens meer bang voor ons. Soms keek je er ineens één recht aan, en bleken ze op maar een paar meter afstand te staan. En als ze lekker lagen uit te rusten namen ze meestal niet eens de moeite om op te staan.





Al op de terugweg zagen we ineens dit hert langs de kant van de weg. Hij was een kuil aan het graven en stond zich in te smeren met urine. Lekker dan, maar wel een originele foto, want dit hebben we nooit eerder zo gezien!


Voor wie ook interesse heeft om te gaan kijken: vanaf zonsopgang mag je het terrein op, hoe vroeger je gaat hoe beter. Vanaf 9:00 uur komen de luid kletsende hardlopers en die jagen gegarandeerd alles weg wat leeft... helaas. 

Ook geen parfum en deo gebruiken die dag helpt je om dichter bij de dieren te kunnen komen, maar het belangrijkste is toch wel om stil te zijn als je echt wat wilt zien.
Maar als je daar zo 's morgens vroeg loopt en je niets anders hoort dan de vogeltjes, de op de grond vallende bladeren, het geburl van de herten en het geluid van je eigen voetstappen, dan ga je bijna als vanzelf fluisteren...

Fijne zondag!
Laura

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen