dinsdag 11 januari 2011

Etagere

Ergens aan het begin van mijn blog heb ik een plaatje laten zien van een etagere die ik graag een keer zelf wilde maken. Aangezien we volgende week met vrienden zelf een high tea gaan maken, was het nu toch echt tijd om er eens naar te kijken.

De eerste stop was de kringloopwinkel. Geen succes. De tweede stop was Blokker. Geen succes. De derde stop was Xenos. Toen ik daar aangekomen meldde dat ik dat eigenlijk al voorzien had, maar toch écht eerst even de andere twee winkels wilde zien om zéker te zijn dat ze daar geen leukere spullen zouden hebben, daalde de temperatuur even een paar graden.
Maar al gauw stonden we allebei met handenvol serviesgoed druk te overleggen, manlief zichtbaar opgelucht dat ik iets naar mijn zin had gevonden.

De dichtstbijzijnde stelling werd ontruimd en het grote stapelen kon beginnen: "Nee, dat melkkannetje is scheef, dat gaat zo niet, als we nou dat bord eerst doen en dan dit bakje en dat suikerpotje daar gebruiken voor daarboven?" Het was nog even zoeken naar een eierdop, maar toen ook die gevonden was, waren we eruit: inpakken, afrekenen en wegwezen!

Bij thuiskomst bleken we een bakje te hebben verloren... Na bestudering van de kassabon bleek het schaaltje zelfs de kassa nooit gehaald te hebben. Manlief bood nog aan om terug te rijden, maar gezien zijn afkeer voor de winkels waar ik gek op ben, leek me dat een beetje teveel voor één dag. De dankbare blik in zijn ogen, toen ik dat hardop herhaalde, zei genoeg.

De ingrediënten:
Een taartplateau, dinerbord, ontbijtbord, schoteltje, schaaltje, suikerpotje en eierdop. De schaaltjes voor de theezakjes zijn extra. Leek me wel leuk om ze te laten matchen met de etagere.

Toen kwam deel twee van 'operatie Etagere': het lijmen. Wil de juiste lijm een stapje naar voren doen, alstublieft?
Eerst werd de secondenlijm geprobeerd... Blijkbaar is die keuze vooral afgedwongen door mijn ongeduld. Maar je begrijpt: haastige spoed... Terwijl mijn vingers bijna aan elkaar vastzaten, gebeurde er bij het serviesgoed helemaal niets. Op de contactlijm stond niets vermeld over porcelein dus die durfde ik niet zo goed. Dus bleef over: de hobbylijm. Dat potje met die dop doet me nog steeds zo sterk denken aan groep 8 van de basisschool, dat ik het etiket driemaal gelezen heb om er zeker van te zijn dat je met die rommel ook porcelein kan verlijmen, maar het staat er toch écht op.

Nadat mijn ongeduld nóg een keer zorgde voor lijmresten op handen en al het aanwezige serviesgoed, is het na een kleine opruimactie en met een paar uur wachten dan toch eindelijk goedgekomen. Mijn eigen etagere:
Volgende week volgen er foto's als hij officieel in gebruik is genomen met alle lekkere, zelfgebakken en zelfgemaakte zoete en hartige hapjes erop. Hmmm!!! Kan niet wachten.

Tot blogs,
Laura

2 opmerkingen:

  1. Ooooo, hij is echt superleuk Lau! kan niet wachten om een foto te zien als hij opgevuld is met lekkernijen :D

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik wacht ook met smart op die foto !!!!
    En wens jullie alvast EET SMAKELIJK !!!

    BeantwoordenVerwijderen