zondag 30 januari 2011

Een goede verpakking is het halve kado.

Bovenstaande tekst schoot door mijn hoofd toen ik een nieuw boek in handen kreeg. In Leeuwarden hebben we natuurlijk ook lekker de lokale boekwinkels onveilig gemaakt en bij De Slegte vond ik een boek over verpakkingen. Mét CD waarop alle mallen staan, is dat even handig!

Binnen een dag had ik alle bladzijdes gemarkeerd van de verpakkingen die mij het meest interessant leken. Maar verder dan dat was ik nog niet gekomen. Tot ik vrijdagmiddag in een Bruna grote vellen zilverkleurig karton zag liggen.

Grote vellen papier of karton kopen bij de Bruna vereist een flinke handigheid. Eerst goed zoeken, héél goed zoeken naar een vel dat niet, ik herhaal: dat NIET beschadigd is. Als het je lukt om er één te vinden, dan is het zaak je zo snel mogelijk richting kassa te begeven, liefst geholpen door een 'sidekick' die de weg voor je vrijmaakt zodat er niemand tegen je aan kan lopen, waardoor je papier/karton geheid alsnog beschadigd. Bij de kassa aangekomen moet je degene door wie je geholpen wordt nauwlettend in de gaten houden, terwijl je tegelijkertijd probeert je portemonnee op te diepen uit je tas. Zodra het erop begint te lijken dat ze de vraag gaan stellen of ze het papier/karton op moeten rollen om het in een tasje te doen, krijs je zo hard als je kan "NÉÉ!!!" zodat ze van schrik een stap achteruit doen en jij je papier/karton mee kan grissen op je weg richting uitgang, onder begeleiding van eerder genoemde sidekick. Pffff... gehaald, denk je nog, gezellig napratend over de papiernazi's van de Bruna, voordat je naar buiten loopt en een mega-windvlaag je papier/karton bijna uit je handen doet waaien... en er dus toch een paar kreukels in maakt... zucht!

 Zie hierboven het einddoel. Helaas is er nu al een A2 aan zilverkleurig papier verknipt, maar van de 15 uitgekozen modellen is dit de enige die geschikt was voor de foto, en dan eigenlijk ook alleen omdat ik dit model ook in geprint papier heb uitgeprobeerd.



 Dit mooie karton is prima te vouwen en stevig genoeg voor een verpakking, maar helaas bleken de vouwen in dit patroon toch iets te ingewikkeld.
Daarom heb ik het ook uitgeprobeerd in Japans handgeschilderd papier. Het vouwen ging prima, en het eindresultaat ziet er ook goed uit mede dankzij de kleur en print. Maar helaas is het waarschijnlijk net iets te slap om echt als kadoverpakking dienst te doen.



Iemand enig idee of er iets bestaat waarmee je papier harder of steviger kan maken, nadat je het in een bepaalde vorm hebt gevouwen?

Tot blogs, Laura

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen